رساله در تجويد ( تجويد - فارسى ) قارى ، عبدالجليل ، قرن 10 رساله اى كوتاه در اصول و قواعد تجويد در دوازده باب كه بنام خواجه يمين الدوله امين الدين محمود نگاشته شده است . باب اول ؛ در بيان استعاذه ، دوم ؛ در بيان بسمله ، سوم ؛ در بيان مد و قصر ، چهارم ؛ در بيان ادغام ، پنجم ؛ در بيان اظهار و قلب و اخفاء ، ششم ؛ در بيان ترقيق راءات و تفخيم آن ، هفتم ؛ در بيان وقف بر اواخر كلمه ، هشتم ؛ در بيان احكام ميم ساكنه نزد حروف هجا ، نهم ؛ در بيان ترقيق لامات و تفخيم آن ، دهم ؛ در بيان مخارج حروف و صفات آن ، يازدهم ؛ در بيان انحصار بعضى از حروف و صفات آن ، دوازدهم ؛ در بيان شرايط تلاوت قرآن . [ الذريعة 3 / 369 ؛ نسخه هاى خطى فارسى 1 / 73 ؛ سپهسالار 3 / 322 ] 6281 ) نسخه شماره : 2 / 813 - 103 / 5 آغاز : باب دربيان استعاذه . بدانكه استعاذه پناه بردن والتجا گرفتن است به درگاه حضرت باريتعالى ومراد اينجا اعوذ بالله من الشيطان الرجيم انجام : صن على القطع أو على الاستثناء فهو متعلق بما قبله فمن الوجهين فلا يقطع منه الاعلى غير الاختيارى والوقف على ولا الضالين . خطبه و مقدمه تحرير نشده است ، نسخ ، بى كا عناوين و نشانيها شنگرف ، جلد : تيماج قهوه اى ، سوخت ، ترنج باسر ، مجدول گرهى ، 15 برگ ، 23 سطر ، 5 / 22 * 14 سم رساله در تجويد ( تجويد - فارسى ) رساله مختصريست درتجويد به فارسى ، نسخه اى ديگر از اين رساله دردانشگاه تهران موجود است و در فهرست دانشگاه بدون نام بردن از مؤلف معرفى شده است . [ فهرست دانشگاه تهران 11 / 2060 ؛ فهرست نسخه هاى خطى فارسى ، منزوى 1 / 77 ] 6282 ) نسخه شماره : 5 / 690 - 160 / 4 آغاز : بسمله حمدله وصلاة . بدانكه اين تجويدى است مختصر دربيان اظهار وادغام واخفا وقلب و بعضى از احوال را و مدكه قاريان را ناچار است انجام : اما به راء بام و ميم لب برهم نهاده مىشود و به راء و اندكى گشاده مىشود . والله اعلم بالصواب . نسخ ، بى كا عناوين شنگرف ، بدون جلد ، 5 برگ ، 9 سطر